Nieuwsbrief 2017

Nieuwsbrief nr. 41 April 2017

Beste familieleden en vrienden

2017: Het jaar van de waarheid wat betreft alle voorbereidingen voor ons nieuwe familieboek. Er is op dit vlak weer heel wat gebeurd het afgelopen jaar. Het grootste deel is klaar en de resterende hoofdstukken van het boek zijn bijna gereed. Eén van die hoofdstukken over de omgeving van de Cnossen terpen wordt geschreven door de ex-conservator van het Fries museum: drs. Evert Kramer. We hebben ook een echte professional gevonden die het Nederlands in de concept hoofdstukken aan het controleren is: Fanneke Cnossen uit Amsterdam (FCN 6.43). Zodra Fanneke klaar is gaat de tekst naar een vertaalster, die er in opdracht van onze Amerikaanse ambassadeur Jim Cnossen (AAB 5.101) een Engelse versie van maakt voor onze Amerikaans- Canadese familieleden. De druk van het boek plannen we voor het eerste kwartaal van 2018. De Nieuwsbrief van dat jaar zal begin januari verschijnen met daarin nadere gegevens over hoe u kunt voor- inschrijven voor het boek. Dit is voor ons belangrijk om een idee te krijgen over de hoeveelheid boeken voor de eerste druk.

We hebben ondertussen ook de datums voor de presentatie van het boek vastgesteld:

In Nederland doen we dat tijdens de reünie op zaterdag 26 mei 2018 in de Broere Kerk te Bolsward. We hebben de kerk al gereserveerd en proberen er een bijzondere en feestelijke gelegenheid van te maken. Noteer de datum maar alvast. Van diverse Amerikaanse familieleden hebben we gehoord dat ze er bij aanwezig willen zijn.

De Engelse versie willen we presenteren op 10 augustus 2018 in Holland Michigan, de woonplaats van onze VS ambassadeur Jim Cnossen. Hij schrijft hierover:

Planning is underway for a Cnossen Knossen Family Reunion in the US in August 2018. This reunion will be in Holland, Michigan with the main event on the afternoon of Saturday, 11 August 2018. The main event will include a catered buffet, presentations of Cnossen Family history, prizes, purchase of Cnossen memorabilia, and purchase of the newly published Cnossen-Knossen Family Book. In addition, three other (optional) events are being planned before and after the main reunion event for those who may be interested. These include: Dinner Cruise on Lake Michigan (evening of Friday the 10th); Trolley Tour of the Dutch historical areas in Holland (morning of Saturday the 11th); and Morning Worship Service (Sunday 12th) at the historical Pillar Church established by Rev. Dr. A.C. Van Raalte in 1856. Mark your calendars now! More information including lodging details will follow. Several Cnossen families from the Netherlands are planning to come to this reunion.  

Een aantal bestuursleden zullen, op eigen kosten natuurlijk, hierbij zijn. Maar ook van buiten het bestuur hebben we al van diverse familieleden gehoord dat ze van plan zijn deze Amerikaans/Canadese reünie bij te wonen. Mocht u zin en gelegenheid hebben: het is een unieke kans om onze “Cnossens-Knossens om ûtens” te ontmoeten en te leren kennen. U bent er meer dan welkom. Wilt u er meer over weten? Neem even contact op met één van de bestuursleden (jelle@cnossen.nl)

In deze Nieuwsbrief treft u naast de standaard rubrieken over het familie “wel en wee” een verhaal van onze vice-voorzitter over zijn motorreis naar Denemarken, van bijzondere gebeurtenissen uit de IIe wereldoorlog bij het buurtschap Knossens en tevens een portret van een bijzonder familielid: badmeester Johan Haring Gerrits Cnossen (FCN 6.275).

Het bestuur wenst u veel leesplezier.

DNA onbekend, of toch niet?

In onze nieuwsbrief heeft u regelmatig iets kunnen lezen over de verbinding van onze familie met Scandinavië. Ook in deze nieuwsbrief is een verhaal te lezen over de verbinding die onze familienaam heeft met benamingen in Scandinavische talen en in dit geval Deens in het bijzonder.

Heeft onze familie alleen een taalkundige verbinding met het ‘hoge Noorden’? Zijn Cnossen, Knossen, Knösen en Knøsen allemaal variaties van hetzelfde? In Denemarken en Zweden, met name in de kuststreken, worden deze benamingen vaak gegeven aan heuvels.
Pakt u de kaarten van Zuid-Zweden er maar eens bij en u zult de benaming Knösen regelmatig tegenkomen. Een terp is toch ook een hoogte in de kuststreek? Hebben de oude Friezen ook het woord Knossen gebruikt voor de terp/hoogte bij Bolsward of zijn hier de mannen uit het ‘hoge Noorden’ debet aan geweest?
Wat/wie was er eerst: de terp met de naam Knossen (in de context van hoogte) of iemand die Knossen heet en waar de terp naar is vernoemd? Allemaal vragen waar we wellicht nooit met zekerheid een antwoord op kunnen geven.

Waar we tegenwoordig wel steeds beter een antwoord op kunnen krijgen is de vraag naar waar wij vandaan komen. En dan met name in de geografische zin. Met de steeds verder gaande ontwikkeling van kennis en technologie rond DNA is het mogelijk geworden om steeds meer informatie uit ons DNA te halen. Hierbij moet u niet meteen denken aan alleen maar medische zaken, maar het kan ook een hulpmiddel zijn voor genealogisch onderzoek. Bepaalde soorten DNA komen alleen maar voor in bepaalde delen op onze wereldbol. Nu zijn wij met ons allen een resultaat van onze voorouders en krijgen wij van hen delen DNA mee, wat weer ons eigen unieke DNA vormt. Dit betekent dat in ons eigen DNA kenmerken zitten van onze vele voorouders en kan worden bekeken waar deze kenmerken het meeste voorkomen op onze wereldbol.

Eén van onze familieleden heeft al meegedaan aan zo’n DNA onderzoek om te kunnen zien waar het DNA van deze persoon vandaan komt. Is er een Cnossen/Knossen DNA verbinding met Scandinavië? Voor deze persoon is die verbinding er zeker!
Uit het onderzoek komt naar voren dat zijn DNA zijn oorsprong vindt voor 62% in West Europa (Nederland en de aangrenzende buurlanden), 34% Scandinavië (Zweden, Noorwegen en Denemarken) , 2% Groot Brittannië en 2% Finland.

Natuurlijk dit is maar het resultaat van één persoon. Maar toch bevestigt dit het beeld en de theorie dat onze familie een verbinding heeft met Scandinavië. Een aantal familieleden gaan binnenkort ook nog deelnemen aan een dergelijk onderzoek. Deze resultaten zullen hopelijk de eerste conclusies bevestigen. We wachten af en we houden u op de hoogte!

Gebeurtenissen rond het buurtschap Knossens in de 2e wereldoorlog

Op 20 november 2015 werd in de Broerekerk in Bolsward een boekje gepresenteerd, geschreven door Willem Haanstra en getiteld: “Een sneeuwgans boven Bolsward “.

Het eerste exemplaar werd in ontvangst genomen door de toen 94-jarige Hendrik Witteveen, een vroegere bewoner van een boerderij op stamvaderlijke gronden rond de Knossens terpen. In het boekje wordt het leven van Hendrik Witteveen (geboren in 1921) beschreven en de titel slaat op een door hem meegemaakte zeer ingrijpende gebeurtenis op 22 december 1943. Hieronder een kaartje van de omgeving met daarop aangegeven de in dit artikel genoemde locaties, allen ten zuid-oosten van Bolsward.

Op die datum werd boven Bolsward een Amerikaanse B-24 Liberator bommenwerper door Duitse Messerschmidt jagers neergeschoten, waarna het toestel crashte in de weilanden tussen Spreeuwenstein en de Snekervaart. Het land waarop het toestel terechtkwam was gedeeltelijk eigendom van makelaar Van der Weij en van de Stichting het Weeshuis en het werd gepacht door Cees Witteveen (de vader van Hendrik) en Bauke van der Velde. Een op het land gelegen stenen schuur, aan de Cnossenlaan, werd van Van der Weij gehuurd door de Bolswarder boer Albert Brouwer, als stalling voor 6 koeien. Op het moment van het neerstorten van het toestel waren Hendrik en zijn broer Bonte met de zoon van Albert Brouwer, Tjeerd, op het betreffende stuk land aan het mest spreiden. De nabij gelegen boerderij op de westelijke Knossen terp werd in die tijd bewoond door Aant Elzinga en de broer van Hendrik Witteveen, Ype, was beheerder van de aanpalende Bolta State.

De zware 4-motorige Consolidated B-24-H-5-CF Liberator, genaamd ‘Snow Goose’ (Sneeuwgans) was nieuw. Het toestel had op 16 december 1943 zijn eerste bombardementsvlucht gemaakt naar Bremen, met een bemanning van 10 koppen. Op 22 december 1943 was het toestel ’s ochtends opgestegen vanaf het Engelse vliegveld Tibbenham voor een bombardementsvlucht op het spoorweg emplacement van Osnabrück.

Boven het doel aangekomen kreeg het toestel een defect; de bomdeuren wilden niet open, zodat men moest terugkeren met de volle lading van 4 zware bommen aan boord. Door de zware lading waren snelheid en hoogte te gering om veilig naar de basis in Engeland terug te keren; de bommenwerper was een prooi voor de Duitse jagers. Het toestel wordt dan boven Friesland diverse keren geraakt en krijgt boven Dedgum een laatste voltreffer, waarbij brand in een motor ontstaat.

Laag vliegend over Tjerkwerd en Iemswoude probeert de bemanning een plek voor een noodlanding te vinden. Het lamgeslagen toestel passeert nog net op zeer lage hoogte de Snekervaart en boort zich direct daarna in de zware kleigrond bij Knossens, waarbij het in stukken breekt . Hendrik, Bonte en Tjeerd zijn ooggetuige van het drama en als er vervolgens een enorme brand uitbreekt in de wrakstukken, zoeken ze dekking voor de ontploffende munitie en brandstoftanks bij de schuur van boer Brouwer aan de Cnossenlaan. Het vuur verspreidt zich in de richting van Bolta State. Als de ergste brand lijkt uitgewoed, proberen Hendrik en Bonte poolshoogte nemen bij het wrak om te zien over er nog overlevenden zijn. Dat blijkt niet het geval en bovendien is inmiddels de chef van de Rijksveldwacht te Bolsward, Arjen van der Hauw, gearriveerd, met een lid van de Duitse Feldgendarmerie. Zij zien dat er nog bommen in het wrak liggen en ze maken een ruime veiligheidskring. Dat blijkt niet overbodig, want na verloop van tijd ontploffen achter elkaar de 4 nog intacte bommen, waarbij de toeschouwers nog op ruim 200 meter afstand de scherven om de oren krijgen. Veel schade werd aangericht bij de boerderijen in de omgeving. Het schaderapport van Van der Hauw vermeldt o.a. : “Er werd veel schade aangericht aan de huizen en boerderijen van Knossens, toen bewoond door Y. Witteveen (Bolta State) en de boerderijen op Laard en Zaard en de Knossen boerderij aan de Snekervaart, bewoond door A. Elzinga. De boerderijen van Witteveen en Elzinga waren pan- en dakloos, terwijl de kozijnen uit de muren waren gedrukt. Overal lagen stoffelijk resten van de bemanning van de bommenwerper, die deels niet meer te identificeren waren, zelfs op het dak van boerderij Knossens op 500 meter van de rampplek. Van het vliegtuig was niets meer over, ter plaatse was een gat in de grond geslagen van 8 meter diep, 30 meter breed en 30 meter lang. Zelfs was er schade tot in de eerste bebouwing van de stad Bolsward.” ( citaat uit rapport van Van der Hauw ).

De bom krater

Op vrijdag 24 december 1943 vindt op de Algemene Begraafplaats te Bolsward de ter aarde bestelling van de gevonden en nauwelijks te identificeren resten van de bemanning plaats, later gevolgd door een herbegrafenis op het Amerikaanse oorlogskerkhof te Margraten. Daarna zijn enkelen van hen herbegraven in hun thuisland.

Op de plaats, waar de Snow Goose is neergekomen, staat nu een passende gedenksteen met de namen van de 10 omgekomen bemanningsleden. Het gedenkteken is bereikbaar via de Cnossenlaan. Op 18 september 2014 bezochten nabestaanden van de 2e piloot, George Clark, de plek van de gedenksteen, waarbij zij gastvrij werden ontvangen op de boerderij van Tonnie Witteveen, Groot Knossens.

De gedenksteen

Na deze traumatische gebeurtenis was de oorlog nog niet afgelopen voor Hendrik Witteveen. In het najaar 1944 namen de razzia’s in de omgeving sterk toe en uit voorzorg werden in de omgeving van Knossens enkele plekken ingericht als schuilplaats voor onderduikers: op hooizolders, in kelders en zelfs in een plaggenhut aan de overkant van de Snekervaart. Op 31 oktober 1944 zat Hendrik Witteveen in deze plaggenhut, omdat er een razzia plaatsvond op Spreeuwenstein naar mannen die geschikt werden geacht voor de tewerkstelling in Duitsland. Hij zat in de schuilplaats samen met broer Bonte en Theo en Johannes Bekema. In het dijkje tussen de Snekervaart en het land van boer Buwalda, ter hoogte van Groot Knossens was een groot gat gegraven, waarin de plaggenhut was gebouwd. De mannen zaten daar al enige tijd ’s nachts verscholen. De hut was gebouwd door de zoon van boer Buwalda, Sjoerd, en een joodse onderduiker, Justin Gerstner.

Toen de jongens vroeg in de ochtend hun schuilplaats verlieten om naar Spreeuwenstein te gaan via de Bloedfeart (waar ze een bootje hadden verstopt) ging het mis. Er klonken geweerschoten en een regen van kogels sloeg steeds dichter bij hen in. Er werd geschoten vanaf het erf van Buwalda. Het zicht was nog slecht, door duisternis en mist, vandaar dat de Duitse schutters hun doelen misten. De jongens doken in een kikkerslootje en bleven daar uren in liggen. Toen ze omstreeks 3 uur ’s middags niets meer vernamen, kwamen ze voorzichtig te voorschijn. Het eerste wat ze hoorden was de stem van boer Aant Elzinga, op Groot Knossens, die hen toeriep: : Se binne fuort, hear “.

Later vond men in een sloot in de nabijheid het lichaam van de joodse onderduiker Justin Gerstner. Deze had tijdens de razzia in een schuilplaats in de boerderij van Buwalda gezeten, maar toen het daar te onveilig werd, probeerde hij in de schuilplaats aan de Snekervaart te komen. Op weg daar naar toe werd hij door de Duitse patrouille doodgeschoten. Hij is begraven op de Joodse begraafplaats in Sneek.

De plaggenhut werd opgegeven en de broers Witteveen maakten op Spreeuwenstein een schuilplaats onder het hooi, waar ze ook een keer bijna ontdekt werden. Het ging goed, omdat de Duitsers afgeleid werden met een fles jenever, waar ze meer trek in hadden dan in een razzia.

De buurtschap Iemswâlde zat overigens vol met onderduikers. Rond de Kerstdagen van 1944 zaten op de boerderij van Buwalda tenminste 18 mannen uit Bolsward en omgeving en tenminste 2 Joodse mensen, Koosje en Benny Vet. Zelfs meldde zich in januari 1945 een wanhopige Duitse deserteur bij boer Buwalda. Hij kreeg te eten en te drinken en werd in de schuilplaats in de boerderij bij andere onderduikers ondergebracht tot aan de bevrijding. (Zie het artikel van Hylke Speerstra: “ De donkerste Kerst “, Leeuwarder Courant, 24 december 1994).

Bron: “Een sneeuwgans boven Bolsward “, auteur Willem Haanstra, ISBN 978-90-819 276-3-5;

De Friese Viking

De voortdurende zoektocht naar de herkomst van onze familienaam (zie ook Nieuwsbrieven nr. 38 en nr. 39 ) kreeg in mei 2016 een onverwachte extra dimensie. Voor het tijdschrift Promotor maakten vader en zoon Jelle en Paul Cnossen (resp. AAB 5.229 en AAB 5.239) samen met fotograaf Jacco van de Kuilen een reportage reis per BMW motorfiets naar Denemarken, onder het motto: “ De Friese Viking “ (Promotor nr. 8 dd. oktober 2016 ). De voorbereidingen voor deze trip leverden onverwacht concrete aanknopingspunten voor de herkomst van onze familienaam op als afgeleide van het oud-Deense Knøsen, uitgesproken als “Kneussen “. De belangrijkste historische bron vonden we in Jelling (Jutland ), waar een groot Viking Museum staat, bij de wereldberoemde Jelling-stenen, opgericht rond het jaar 950. Samen met de kerk en de omliggende grafheuvels staan zij op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Toen we toestemming vroegen aan de museumconservator voor het maken van foto’s en we ons voorstelden als Cnossen, was de onmiddellijke en spontane reactie: “Hoe komt u aan een oud-Deense achternaam?” We kregen niet alleen alle ruimte om foto’s te maken, maar we kregen ook een grondige uitleg over de herkomst van de naam Knøsen. Net zoals in Friesland werden bewoonbare heuvels in het landschap als terpen aangeduid ( “Knøsen”) en de bewoners kregen die aanduiding mee, als bijnaam. Zoals vaker te zien in de historie werd deze bijnaam later de familienaam. Toen wij aangaven dat onze familieroots verwezen naar de Knossens terpen bij Bolsward, legde men al snel de link. Er waren volgens onze Deense gesprekspartners rond het jaar 1000 heel goede handelscontacten tussen Denemarken, Zweden en Friesland en er vond vermenging van bevolking plaats. Daarbij was Bolsward door de ligging aan Middelzee en Zuiderzee een heel belangrijke connectie.

Met deze wetenschap gingen we verder op zoek naar de aanduiding Knøsen in het Deense landschap en we vonden er een paar, die allemaal dezelfde kenmerken vertoonden : markante locaties in het prachtige Deense landschap met een bijzonder verhaal. Van Jelling reden we naar Silkeborg, waar we de heuvel Knøsen bezochten aan de Knøsensvej ( vej = weg, vergelijkbaar met het Friese woord wei=weg) en vandaar gingen we per veerboot naar het eilandje Samsö (tussen Jutland en Fünen, met een Nederlandse burgemeester! ). Daar ligt iets heel bijzonders: een 5000 jaar oud hunebed op de aan zee gelegen heuvel Knøsen.

Aan het eind van de dag bracht de veerboot aan de andere kant van het eiland ons naar Seeland, waar we de heuvel Knøsen bij Skamstrup bezochten. Op deze heuvel, die uitkijkt over de hele omgeving, staat een oude luchtwachttoren, die tot het einde van de Koude Oorlog heeft dienstgedaan.

Na een reis van 4 dagen, waarin ruim 2000 kilometers werden afgelegd per auto, motorfiets en boot waren we weer terug in Nederland, heel wat ervaringen rijker! Een weergave van het reisverslag in Promotor, compleet met foto’s en een referentie naar het oorspronkelijke artikel, is te vinden op onze Cnossen-Knossen website.

Het Van Raalte instituut in Holland Michigan

Ons familieboek (deel I) maakt sinds kort onderdeel uit van de collectie van het A.C. Van Raalte instituut in Holland Michigan. Het instituut was zeer verguld en vereerd om ons boek te ontvangen. Men verzocht direct om ook het deel II te mogen opnemen zodra dat er is in 2018. Het instituut is een internationaal hoog gewaardeerde instelling voor historisch onderzoek met een focus op de Nederlands Amerikaanse geschiedenis. Meer specifiek is hun onderzoek toegespitst op de historie van de 19e en 20steeeuwse immigratie en de bijdragen van de Nederlandse immigranten en hun nakomelingen in Noord Amerika. Het instituut is vernoemd naar dominee Rev Dr. Albertus C. Van Raalte, die vanuit Nederland emigreerde, samen met een groep gelijkgestemden. Zij waren de grondleggers van de Hollandse kolonie in 1847.

Familie berichten

Geboren:

Hanna Kike Pel Emmeloord FCO 7.106a

Douwina Cnossen Heeg FCN 6.301

Dorian Bensliman Sneek FCN 6.301a

Simeon Christopher Cnossen Grimsby (ON, Canada) AAB 5.303

Henry Paul Cnossen Grandville (MI, USA) AAB 5.104

Nathan James Cnossen Detroit (MI, USA) AAB 5.112

Caroline Sue Rairigh Toledo (OH, USA) AAB 5.117

Knox Joshua Rhodes Hudsonvile (MI, USA) AAB 5.111

Kendra Anne Riley Atlanta (GA, USA) AAB 5.106

Oliver Thomas Shipp Hudsonville (MI, USA) AAB 5.110

Mira Lynn Sniadecki Toledo (OH, USA) AAB 5.117

Overleden:

Sipke Cnossen Ureterp 86 jaar BDF 5.100

Lipkje Cnossen-Visser Hurdegaryp 84 jaar FCN 2.26

Elizabeth Cnossen-de Jong Wolvega 89 jaar FBG 2.45

Ytje Cnossen Arnhem 82 jaar FCN 6.236

Douwe Douwes Cnossen Canada 89 jaar FCN 2.17

Willy Cnossen-Beukers Woerden 81 jaar FCN 6.31

Lowie Alferink Sneek 45 jaar FBG 5.36

Pieter Jan van der Gaast Rotterdam 83 jaar FCN 2.201

Sjirk de Boer Sneek 68 jaar FCN 1.40

Ane Cnossen Bergen (N.H.) 67 jaar FCA 3.307

Hiltje Gerritje Geerts Cnossen Noardburgum 94 jaar FCN 3.67

Deborah Gray Cnossen Uxbridge (Mass., VS) 87 jaar BBB 10.50

Nathan James Cnossen Marietta (Ga., VS) 0 jaar AAB 5.95

Justin Dale Arp Detroit (Mi., VS) 32 jaar AAB 5.95

Hotske Lenos Cnossen Caledonia 92 jaar BDF 5.97

(Ontario, Canada)

Edward den Houten Grandville (Mi.,VS) 74 jaar AAB 5.115

Bijzondere verjaardag:

Marie Tinga Cnossen (verjaardag) Enumclaw (Wa. VS) 99 jaar

Getrouwd:

Kaylin Cnossen en Tiffany Perez Detroit (Mi. VS) AAB 5.112

Een markante Cnossen-Knossen

In de serie markente Cnossen-Knossens deze keer weer een bijdrage van Tjalke Cnossen (FCN 2.86)

Johan Haring Gerrits Cnossen (FCN6.275)

Het was in het zwembad van Sneek, de plaats waar de halve stad op warme dagen heenging om verkoeling te zoeken en de bezwete ledematen af te spoelen. Op de rand van dit zwembad stond de badmeester. Een man, groot van gestalte, het haar golvend op zijn hoofd en zijn houding en voorkomen was dat van een generaal. Generaties Sneekers en ook uit omringende dorpen had hij de edele zwemkunst bijgebracht en nog altijd vond hij het prachtig als er mensen bij hem kwamen die hij als kind had leren zwemmen en die hier nu met hun eigen kinderen kwamen om het ook te leren. Met veel plezier had hij dit werk gedaan.

In zijn jonge jaren had hij nooit gedacht dat dit zijn beroep zou worden. Ja, vroeger in zijn gingen ze zomers ’s-avonds zwemmen in de Jeltesloot of in ‘de Kouffurd’ . Samen met anderen zwommen ze dan naar halverwege Heeg en weer terug. En dan was er niemand die zo hard kon zwemmen als hij. Maar dat was lang geleden.

Als de jongste zoon van Gerrit en Tjitske Cnossen was hij geboren en getogen op de eerste boerderij over de Jeltebrug, aan de linkerkant vanuit de Hommerts gezien. Evenals zijn leeftijdsgenoten moest hij naar de lagere school. Dat was in de oorlogsjaren geweest. Een heleboel fietsen waren toen in oostelijke richting verdwenen en de oude fiets, die ze thuis nog hadden, daarvan waren de banden versleten. In plaats daarvan had men er ‘kusjebanden’ omheen gedaan: massieve banden. Als die versleten waren werden er andere overheen geplakt. Dat gaf een heleboel geratel op de klinkerweg, maar alles was beter dan helemaal geen fiets. Deze fiets was voor gezamenlijk gebruik en dat betekende dus dat hij als de jongste altijd als laatste aan de beurt was. Meestal moest hij twee keer per dag heen en terug naar school lopen; twee km heen en ook weer terug. Het resultaat was elke 4 weken een paar nieuwe klompen.

Nederland werd bevrijd en men kon weer gaan en staan waar men wilde. Overal was volop werk, maar zijn vader had tegen hem gezegd dat hij eerst maar wat moest gaan leren. En zo was hij naar Sneek gereisd om op de landbouwschool verder te leren. Dat was een vakgerichte school en het zag er dan ook naar uit dat hij zijn hele verdere leven tussen de koeien zou doorbrengen. Nu had hij koeien altijd prachtige beesten gevonden, maar om hier nu elke dag twee keer onder te kruipen en er met een emmer vol melk weer onder vandaan te komen; het was niet zijn ding.

Veel van zijn vrienden waren geëmigreerd en hijzelf had ook wel plannen in die richting, maar het was bij plannen gebleven. En toen hij gediplomeerd van de landbouwschool was gekomen was er van het Ministerie van Defensie een brief gekomen waarin hij vriendelijk maar dringend werd verzocht om anderhalf jaar bij hen aan het werk te komen. Dat was een aanbieding die hij moeilijk kon weigeren. Ze gaven hem een motor en daarop gezeten mocht hij bij de verschillende onderdelen langs tuffen. Toen hij na anderhalf jaar ontslag had gekregen en weer thuis was las hij in de krant dat er een verzekeringsmaatschappij was die medewerkers zocht. Hij had gesolliciteerd en werd aangenomen. Dat betekende dat hij eenmaal per maand bij de klanten van de maatschappij langs moest om de premie in ontvangst te nemen. In de eerste jaren na de oorlog werd er altijd contant afgerekend en er waren dan ook dagen bij dat hij ’s avonds met meer dan 1000 gulden in zijn beurs was thuisgekomen en dat was in de naoorlogse jaren een ‘slompe’ geld. Soms, als hij er weer aan terug denkt herinnert hij zich het verhaal van Piet Koopmans weer. Koopmans was een kleine boer met 12 koeien. Het was in januari geweest, alle koeien hadden ‘zwangerschap verlof’ en dat betekende dat ze de laatste twee maanden voor er weer een kalfje geboren zou worden niet gemolken werden en dus kwam er ook geen melkgeld binnen. Koopmans had hem zien aankomen en zei tegen hem:’ Och heden Johan, jij hier alweer om geld?  Dat heb ik niet, maar ik ben ook niet ziek geweest’. Met andere woorden:’Ga maar weer’.

Heel lang duurde deze periode niet omdat de acceptgirokaart zijn intrede deed. Zodoende werd Johan overbodig en werd hij weggepromoveerd. Hij kreeg het toezicht over het reilen en zeilen van de maatschappij in de zuidwesthoek van Friesland. De automatisering was echter ondertussen gestart. Hij raakte overbodig en kreeg ontslag.

Bij de PTT werden in die tijd postbestellers gevraagd en zo kon het gebeuren dat hij in Emmeloord en omgeving een paar jaar lang de post bezorgde. Best genoeg, maar omdat nu in weer en wind zijn hele verdere leven te doen, nee, dat moest maar niet. En toen in Sneek kandidaten werden gevraagd voor de functie van badmeester en ook omdat hij aan de zwemsport altijd veel plezier beleefde, had hij zich aangemeld en was aangenomen. In 1957 was hij getrouwd en in 1963 met zijn gezin naar Sneek verhuisd naar het huis waar hij nu nog altijd woont. Tot aan zijn pensionering is hij altijd badmeester gebleven.

En dat is nu allemaal voorbij. Hij geniet al weer jaren van zijn pensioen. Gelukkig gezegend met een goede gezondheid. Vooral de jaren na zijn pensionering heeft hij heel Europa bereisd; van Piaam tot aan St Petersburg en van Moddergat tot aan de Middellandse zee. Echter de zorg om zijn broer, die jarenlang alleen op de ouderlijke boerderij was blijven wonen, was groot geweest. Jarenlang was hij bijna alle dagen bij hem op bezoek geweest en toen zijn broer aangaf dat hij wel naar een verzorgingstehuis wilde, was er niemand zo blij geweest als hij. En het werd hoog tijd want de oude huizinge was de laatste jaren een bouwval geworden en het was eigenlijk niet langer vertrouwd om er te blijven wonen, de oude boerderij is gesloopt. Zijn drie broers zijn allen overleden, de kinderen zijn volwassen en hebben hun eigen weg gevonden. Zij hebben nu ook kinderen en er zijn zelfs 5 achterkleinkinderen.

 

Stichting “Familie Cnossen-Knossen”.

Uw donatie is onmisbaar.

We hebben zuinig “geleefd”, goed gespaard en we redden het tot nu toe net. Het tot stand brengen van een nieuwe familieboek kost echter extra veel geld. Een bijdrage stellen we daarom natuurlijk zeer op prijs.

Graag verzoeken wij u vriendelijk een donatie van € 15,00 over te maken op onze bankrekening; een hoger bedrag is natuurlijk altijd welkom.

Net als vorig jaar sturen we geen girobetaalkaart meer.

Het rekeningnummer van de stichting “Familie Cnossen-Knossen” is

NL74 INGB 0005560474; Hemdijk 99, 8601 XK Sneek.

Heel graag in de Omschrijving minimaal uw woonplaats vermelden, zodat we uw donatie kunnen traceren.